Bir Gülüşün Var Bahar Gelir

Gülüşün var, bahar gelir,

Saçın değse gece aydınlanır.

Bir bakışın gönül alır,

Vay güzelim, vay güzelim.

Kaşın yaydır, sözün bal,

Adın düşse gönül titrer.

Seni gören seni över,

Vay güzelim, vay güzelim.

Hadi güzelim, hadi güzelim,

Evet de güzelim, evet de.

Güzelliğin dillere destan,

Peki aklın kimde, aklın nerede?

İnce belin, nazlı yürürsün,

Gören dönüp bir daha bakar.

Ay yüzünü güneş kıskanır,

Vay güzelim, vay güzelim.

He de güzelim, he de,

De güzelim, de.

Bir gülüşün kırk kapı açar,

Bir sözünle gönül uçar.

Lakin güzelliğin neye yarar,

Seni kalpten seven yoksa?

Rüzgârın eser, yönün şaşar,

He de güzelim, he de.

Evet de güzelim, evet de,

Yüzün başka, sözün söz olsun.

Evet de inanayım?

Gözlerin var, maviyi kıskandırır,

Dilin baldan tatlı.

Bir de de bana evet desen,

Vay güzelim, ne güzel olur.

Elin değse gül açılır,

Sesin gelse taş yumuşar.

Ama gönül dediğin şey,

Zorlama olmaz ama,

Bence sev beni.

He de güzelim, he de,

He de güzelim, he de.

Güzelliğine maşallah ama,

Gönlün kimde, hadi söyle.

Seni seven çoktur güzelim,

Her biri sana bir hikâye.

Hikâyelere doymadın mı?

Gel, bence beni sev.

He de güzelim, he de,

Evet de güzelim, evet de.

Ay yüzüne diyecek yok,

Ama şu huyundan vazgeç.

Güzelsin, güzel olmasına,

Hayır dersen bana,

Bu sözün yakışmaz yüzüne.

Bir ben yakışırım be güzelim, sana.

He de güzelim, he de,

Evet de güzelim, evet de.

Güzelliğin senden yana,

Aklın benden yana, bunu unutma.

He de güzelim, he de,

De güzelim, de.

Güzelliğin dillere destan,

Ama aklın bence bende, bende.

He de güzelim, he de,

De güzelim, de.