Psikoloğa Gitmeden Önce Bir Mangal Deneyin

Bazı mevsimlerde insanın ruh hâli de hava durumuna göre değişiyor.

Bir gün iyisin, ertesi gün durup dururken hayatı sorguluyorsun.

“Ben niye böyleyim?”

Bir süre sonra insan kendi kendine teşhis koymaya başlıyorsun.

Tam psikoloğa gitmeyi düşünürken biri çıkıyor:

“Hafta sonu mangal yapalım mı?” 😂

Ve bütün psikolojik süreç orada biter. 😂

Bu “mangal” kelimesi var ya, bizim memlekette terapi niyetine kullanılıyor. 😂

Mangalın da mevsimi yoktur mesela.

Her mevsim yapılır.

Kar yağıyorsa zaten biri mutlaka:

“Karda mangalın tadı başka.” der.

Mangal yakıldığı anda da ortamdaki en büyük dönüşüm gerçekleşir.

Normalde evde çay koymaya üşenen adam, mangalın başına geçince et profesörü olur. 😂

Bir de mutlaka mangala yaklaşan biri olur.

Elinde hiçbir şey yoktur ama ilk cümlesi hazırdır:

“Ver bakayım maşayı.”

Sonra mangalı devralır.

Adamın yüzündeki ifade ise sanki belediye tarafından görevlendirilmiş. 😂

Mangal başında muhabbet de ayrı bir dünya.

İki parça et pişene kadar herkes birbirinin hayatını öğreniyor.

Bir de mangalın en güzel tarafı, kimsenin birbirine “Nasılsın?” diye sormamasıdır.

Çünkü mangal başında insan zaten anlatıyor.

Çayı uzatırken derdini anlatıyor.

Bir süre sonra herkesin ruhu açılıyor.

Belki de mesele gerçekten mangalın her şeyi çözmesi değildir.

Bazen insanın ihtiyacı, sevdiği insanlarla aynı masaya oturup iki saat hiçbir şeyi ciddiye almamaktır.

Gerisi zaten kömürün üzerinde.

Psikoloğa gitmeden önce bir mangal deneyin. 😂

En kötü ihtimalle psikoloğa anlatacak yeni bir hikâyeniz olur. 😂🔥