Karşılık Bulmazsa Yürek

Sevebilirdim yeniden cenge özlemim olsaydı eğer ki

Sevginin ifasında saklı mevsimi

Bire bir yaşamanın da doğası saklı içimde

Erişilmesi zor bir mertebe olsa bile

Nefsimi yendiğim ölçüde

Sevgi mademki tek maruzatım

Sevecen iklimler kadar söyleyin neden bu kadar

Dağınığım?

Beyazın asil örtüsü

Utanmanın eşliğinde pembeyle ala kaçan yüreğin

Öyküsü

Masallardan masal beğenin, dercesine

En çok da kendi masalının kahramanı olmaya aday

Şairin hüzünlü ön görüsü

Minvalde sekmeden

Mazide yeniden ölmeden

Andan kopuk değil asla

Yarınlara öykünmeden,

Geçer mi zaman geçimsiz olsa bile yürek

Ölse ne gam sevgiden örülü o yamalı yelek

Hazan boyutsuz

Şairin mizacı katıksız

Ne sazı var şairin ne de azımsandığı kadar mühim mi?

Söyleyin yazmadan geçmez iken günü

Yazı kadar hoyrat bir rüzgâr

Ruhunu yalpalarken huzur

Ansızın gelir de yüreği yalar

Andan öte

Sonsuzluğa binaen

Mazide saklı üç beş kırık hatıra ne ki ne?

İnsanın yerleşkesi daim kaldığı sürece?

Ön sözü yok ki ömrün

Son söz için var mıdır vakit, diyebilmenin ölçüsü

Elbet Rabbine sadık o Mümin ki

İlahi Aşkın vecizesinde saklı ibadetin öyküsü

Bir öykü misali geçer zaman

Gerçekler asla değilken kuram

Ve işte öykü tadında bir sevgiyle diker de diken hayatı

İçi dışı bir olmanın tek vukuatı

Belki de alabildiğine açık ve saf ve sevgiyi de

Safında tuttuğun ölçüde

Elbet elzem olandır sevginin liyakati ve gerçekçi yanı

İçten dışa uzanan o köprü

Kırmadığın kadar gönülleri

Kırılmakla eş değer eğer ki

Karşılık bulmazsa yürek, erir de erir peyderpey

Huzur ve hüzün iki ucu keskin bıçağın

Açtığı o yarayı

Tamir ettiği kadar da teskin edilesi

Sevginin icraatı