Notları Yüksek Merhameti Kaç Puan

Elbette her anne ve baba, evladının iyi bir eğitim almasını, güvenli bir geleceğe adım atmasını ve bir meslek sahibi olduğunu görmeyi yürekten diler. Bir çocuğun başarısıyla sevinmek, onun güzel yerlere geldiğini görmek bir aile için dünyadaki en tatlı gururlardan biridir. Bu niyet o kadar temiz ve içtendir ki, ardındaki tek duygu evladını hayatın zorluklarından koruma arzusudur.

Ancak bazen bu koruma telaşı ve gelecek kaygısı, farkında olmadan çocukların omuzlarına ağır bir yük bırakabiliyor. Sınavların, testlerin ve puanların arasında soluksuz koşturan çocukları görüyoruz. Günler sadece doğru soru sayılarıyla ölçülürken; bir çocuğun müziğe olan yatkınlığı, resimdeki inceliği ya da bir el sanatına olan merakı "şimdilik sırası değil" denilerek bir kenara itilebiliyor. Kimi zaman da gençler, yalnızca ailelerinin içi rahat etsin diye istemedikleri bölümlere adım atıyor ve hayat boyu sürecek bir kırgınlığı içlerinde taşıyorlar.

Asıl mesele tam da burada başlıyor: Biz bir evlat büyütürken yalnızca bir unvan mı yetiştiriyoruz, yoksa bir insan mı?

Çünkü sadece karnedeki notlara odaklanırsak, hayatın en değerli dersini ıskalayabiliriz. Bir insan en parlak diplomalarla hekim olabilir; fakat içinde hastasının acısını hissedecek merhamet yoksa, o bilgi soğuk bir ezberden öteye geçmez. En iyi derecelerle hukuk fakültesini bitirebilir; ancak vicdanında adalet duygusu yeşermemişse, kanun maddeleri sadece kuru sözcükler olarak kalır. Yetenekleri görmezden gelinen, sadece aldığı puan kadar değer gören bir nesil; unvan sahibi olsa bile ruhundaki eksiklikle baş başa kalır.

Başarı; test kağıtlarındaki yüz tam puanlardan ibaret değildir. Başarı; yere düşen bir arkadaşına el uzatabilmektir, bir sokak hayvanının başını okşayabilmektir ve daha niceleri, haksızlık karşısında doğruyu savunabilmektir ve en önemlisi, kendi seçtiği yolda iç huzuruyla yürüyebilmektir.

Gelin, çocuklarımızın karnelerine bakarken bir de yüreklerine bakalım. Sadece ders notlarını değil; vicdanlarını, iyiliklerini ve merhametlerini de büyütelim. Çünkü bu dünyaya sadece diplomalı meslek sahipleri değil; önce iyi kalpli, vicdanlı ve merhametli insanlar gerek. Bir insanın karnesi ne kadar yıldızlı olursa olsun; merhameti sıfırsa, o hayat gerçek anlamda sınıfta kalmıştır.