Ayağına Uyanı Alırsın

Ayağına Uyanı Alırsın 

24 Ekim 2026

Bigadiç gızları, yediklerini erittikten sonra koyu sohbete geri döndü. Sofradan kalkan bedenler dinlenmiş, şimdi sıra hafızanın tozlu raflarını karıştırmaya gelmişti. Eski günlere doğru bir yolculuk başladı. Konu konuyu açıyor, yılların arkasında kalmış hatıralar birer birer gün yüzüne çıkıyordu.

Derken ayakkabılara geldik. Bigadiç'in bir zamanlar tek ayakkabıcısı varmış. Ayak numaralarımıza uygun birkaç model, babalarımız tarafından eve getirilirmiş. Evde küçük bir ayakkabı deneme merasimi başlarmış. Herkes sırayla ayağına uygun olanları dener, ama öyle bugünkü gibi beğenmediğini kenara ayırıp yenilerini istemek de yokmuş. Seçim hakkımız pek bulunmazmış. Ayağımıza hangisi olduysa artık, mecburen birini alırmışız.

Şimdi düşünüyorum da o günlerin alışveriş anlayışıyla bugünkü arasında ne büyük fark var! Eskiden ayakkabının ayağa uyması yeterliydi; şimdiyse ayağa uyacak, göze hitap edecek, kıyafetle bütünleşecek, mümkünse modaya da göz kırpacak. Üstelik seçenekler bitmek bilmiyor. Telefonun ekranında parmağımızı biraz gezdirmemiz yeterli. Bir bakmışız spor ayakkabılar, topuklular, rengârenk modeller, indirimler, kampanyalar birbirine karışmış. Eskiden babalarımız birkaç çift ayakkabıyla çıkagelirmiş, bugün biz binlerce modelin arasında karar vermeye çalışıyoruz. O zaman seçme hakkımız azmış, şimdi seçeneklerden başımız dönüyor!

Ayakkabıcılık da bu değişimden nasibini aldı elbette. Bir zamanlar ustalığın, el emeğinin ve müşteriyle kurulan ilişkinin önemli olduğu kunduracılık, fabrikasyon üretimin yaygınlaşmasıyla dönüşmeye başladı. Ardından mağazalar çoğaldı, alışverişin biçimi değişti ve internet sayesinde dükkânlar evlerimizin içine kadar girdi. Artık alışveriş yapmak için sokağa çıkmak bile şart değil. Beğen, sepete ekle, sipariş ver, kapıyı çalacak kargocuyu bekle!

Ama bizim çocukluğumuzun ayakkabı hikâyesinde yalnızca alışverişin biçimi yoktu. Babalarımızın getirdiği ayakkabıları denemek, kardeşlerle aynı sırayı beklemek, bir modelin diğerinden daha güzel olduğunu düşünmek, fakat son sözü söyleyememek de vardı. Belki o zamanlar ayakkabının modelinden çok, ayağımıza olup olmadığı konuşuluyordu. Belki de biz çocuklar, kendi beğenilerimizi dile getirmeyi bugünkü çocuklar kadar önemsemiyorduk. Zamanın şartları, ailelerin alışkanlıkları ve imkânları hayatımızın sınırlarını çiziyordu.

Bugün geriye dönüp baktığımızda, bir çift ayakkabıdan söz ederken aslında koca bir dönemi konuştuğumuzu fark ediyoruz. Bir zamanların küçük Bigadiç'inden bugünün internet dünyasına uzanan bu yolculukta değişen yalnızca ayakkabılar değil; alışkanlıklarımız, beklentilerimiz ve kararlarımız da değişmiş.

İyi ki Bigadiç gızları bir araya gelip koyu sohbete dalıyor. Yoksa kim bilir, hafızamızın bir köşesinde unutulup gidecek daha nice hikâye var. Meğer eski günleri hatırlamak için bazen bir çift ayakkabının hatırına tutunmak yetiyormuş.

H. Çiğdem Deniz