Eski Kalbim

Biz seninle aynı sokaklarda büyümüştük sevgili,

aynı kaldırımda yürümüştük mutsuzluğa

şimdi dışarıda kanıyor sahipsiz suskunluğum,

Ne etsem döndüğüm tek yer o , eski kalbim...

Her yeni yüzde yeni öyküler arardım,

kendimi aldattıkça sevginin kıymetini anlardım,

rüzgarlar adını fısıldıyor aydınlığa,

Sevgi bir eliyle çağırıyor , korku iki eliyle itityor,

Ben camların dışında bir yeri özlerim hep ,

ulaşılması imkansız olanın peşinden giderim,

kalbime en yakın , fikrime en uzak olan sensin ,

Kaçabilirsin , fakat ömründen daha uzağa gidemezsin,

Bilseydin acıyan yanlarımı acırdın acımasızlığına,

bilseydin , bir bulup bir kaybetme oyunuyla kırmazdın kanatlarımı,

Gönüllü sürgün oldum artık yalnızlığın yolunda,

kanlı bir sisin içinde mecburum sana ,

Sen hiç birşeyin adını koyamazdın,

İsimsiz hayatların vardı senin ,

Üzerime soğuk topraklar atarken dilin

Sözcükler iki yüzlüymüş sevgilim . .!

 Halil i. Uzuntaş