Sen Sen

SEN SEN!

Beni kucaklayan rıhtımda,

Seni andım gönül tahtımda.

Masmavi deniz, yemyeşil dağlardan

Yüreğime bir davet çağlar;

Ben koştum tozpembe ufuklara

Ama sen, yoksun yanımda!

Dolunay bana göz kırpar;

Uzattım elimin birini ufka,

Açtım elimin birini aya,

Ben kalınca iki arada,

Gözü yaşlı yalvardım Mevla’ya

Ama sen, yoksun yanımda!

Kimse görmedi bu yalnızı,

Aradım tutanacak bir yıldızı,

Ufuklar mil çekince gözlerime.

Bahtı kara zavallı dilim,

Zincir vurur sözlerime

Ama sen, yoksun yanımda!

Yalnız bana sırt verir;

Dostum sahil ve bu rıhtım.

Yalnızlık urbası kuşandım,

Göz kırpınca mehtaplı gece.

Yıldızlardan pembe gül derdim

Ama sen, yoksun yanımda!