Yakarışlar

Hangi rıhtım geri çağırır dalgaları...bu; ayaklanan bir öfkenin doruğudur

Hangi yelken keşfe çıkar rüzgârı

Beni umudunla tanıştır

Hangi gözyaşları sevda mührünü vurur sahile

Bilirim...''sensizliği anlatmak suya yazmak kadar zordur''

Hangi deniz mavi bakar

Ve hangi gece yıldızsız ağlar

Argınlığında esneyen kirli bir sabah

Beni gözlerinle tanıştır

İsyanın sesleri yırtar geceyi

Bıraktığın kentin ölü sokaklarındaydı saflık

Sevda çıkmazına,

Güneşi assınlar diye yazılmış ferman

Dağılmış serseri bir yalnızlığın sarp yamaçlarına

Uçurumlara mayalanmış derman

Dikenler eker yoksul bir göçebenin yoluna

Yıllarca uzaktan bakar

Beni yeniden doğuşunla tanıştır

Bu; özlemi damıtılmış sabır taşının infilakında patlayan bir tomurcuk tanesidir

Dinmeyen hangi sancının çoğalan hesapsızlığında

Ve hangi kurak toprağın "SU" diye kımıltısında

Özgürlüğü biriktiren bir yüreğin uzak tarla düşlerinde

Beni militan bir firarla tanıştır

Ağrıyan yaram,

Ama bir yanı uysal olsun

Nuru efkârım...siyah bir atın yelesine tutunur

Ay düşer geceden, zifir kusar gözlerim

Hüsranlar yağıyor alnımın çardağına

Beni damarları kuruyan bir sevincin yağmurlarıyla tanıştır

Ne yurdum belli nede adresim

Bırak! ç/ağlamasın, yatağında kalsın hüzün selim

Küllenmede ruhun sönmüş dağları

Beni sıcacık nefesinle tanıştır

Dinginliğinde kar kokusu güllerin

Kutlu bir şafak vakti

Bağrımda uğuldayan rüzgârları saçlarınla okşa

Tek çâre ellerinle

Tenime sevecen bir çocuk kokusu düğümle

***

Ramazan Boran