Edebiyat ve Kültür Platformu
Ölü Zamanlar 1
bilmem ki hangi zamandı yitip gittiğim
yollar yabancı, şehirler dargın
gönlüm çöllerde mecnun oldu ağlıyor
sensiz her güne bin azap veren beyhude zamanın,
aynası kırılmış, gözleri kör bakıyor
sensizlik bu şehrin ocağına yıldırım gibi düştü gülüm
güz yaprakları bağrımda ıslak, zamansa ölüydü
öyle bir yerinden kanıyor ki suskun yanım,
dibini göremediğim bir heyulanın çığlığından akıyorum
şimdi ölmeyeceksem neden?
ertelenmiş bir sevincin donuk camlarından bakıyorum
şimdi sönmeyeceksem neden?
hüzünlü bir sevdanın kuytusunda patlayan güneşe,
soğuk bir mühür gibi vurulduysam
çılgın bir gülümseme bekleme benden
yeniden yorumlansın bakışlarım
bakarken aydınlığın pusuyla öpüşen penceresinden
karlı bir dağdan önce,
ondandır sıcak bir iklimin rüyasına dalışlarım
âsi bir uğultu usulca söndürüyor,
gecemin harlı gözlerini
durmadan kalbimin raylarından trenler geçiyor
acının hükmünü en iyi kim verebilir?
yağmurlar alnımda buğulanyor
gökkubbeye asılan niyazım,
belkide bu gece son buluyor
gel ey sevgili !
baharında ağlayan nar aşkına
sensizlik mor bir filizin uçlarından siyaha düştü gülüm
neşenin rengi melâl, vuslat nağmeleri büyülüydü
sevdam...! bir nehirdin yüreğimde çağlayan
şimdi;
garip bir serçe gibi titrerken ardından,
gülümsüyor ötelerden firak, nasıl bir nâra düştü
ötme ey bülbül! sakın...! bırakma beni kanatlarından ,
gönlüm derin derin uçurumlara düştü
her serenatlarda ölümün şubatlı yanı söylenir
duy artık ey yâr...!
rüzgârın her dokunuşunda ruhların nişanı söylenir
bir ah aşkına
***
Ramazan Boran
yollar yabancı, şehirler dargın
gönlüm çöllerde mecnun oldu ağlıyor
sensiz her güne bin azap veren beyhude zamanın,
aynası kırılmış, gözleri kör bakıyor
sensizlik bu şehrin ocağına yıldırım gibi düştü gülüm
güz yaprakları bağrımda ıslak, zamansa ölüydü
öyle bir yerinden kanıyor ki suskun yanım,
dibini göremediğim bir heyulanın çığlığından akıyorum
şimdi ölmeyeceksem neden?
ertelenmiş bir sevincin donuk camlarından bakıyorum
şimdi sönmeyeceksem neden?
hüzünlü bir sevdanın kuytusunda patlayan güneşe,
soğuk bir mühür gibi vurulduysam
çılgın bir gülümseme bekleme benden
yeniden yorumlansın bakışlarım
bakarken aydınlığın pusuyla öpüşen penceresinden
karlı bir dağdan önce,
ondandır sıcak bir iklimin rüyasına dalışlarım
âsi bir uğultu usulca söndürüyor,
gecemin harlı gözlerini
durmadan kalbimin raylarından trenler geçiyor
acının hükmünü en iyi kim verebilir?
yağmurlar alnımda buğulanyor
gökkubbeye asılan niyazım,
belkide bu gece son buluyor
gel ey sevgili !
baharında ağlayan nar aşkına
sensizlik mor bir filizin uçlarından siyaha düştü gülüm
neşenin rengi melâl, vuslat nağmeleri büyülüydü
sevdam...! bir nehirdin yüreğimde çağlayan
şimdi;
garip bir serçe gibi titrerken ardından,
gülümsüyor ötelerden firak, nasıl bir nâra düştü
ötme ey bülbül! sakın...! bırakma beni kanatlarından ,
gönlüm derin derin uçurumlara düştü
''oy benim can çekirdeğime hançer gibi saplanan''
yoluma hasımsız ağıtlar seren yar...!her serenatlarda ölümün şubatlı yanı söylenir
duy artık ey yâr...!
rüzgârın her dokunuşunda ruhların nişanı söylenir
bir ah aşkına
***
Ramazan Boran
Ölü Zamanlar 1 başlıklı yazı RamazanBoran tarafından
23.09.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 5
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
