Sür Beni Alnına

Ölüm öyle sevdayla bakar ki ömrümüze…

Oysa yaşanacak(tı) aşk

 Hüzünden sonra mavi yeşil bir bahara…

Ben en çok seni sevdim

Kızılca kıyamet koparken yüreğimde

En çok sen diye sustum…

İçimin kuyularına akıtırken siluetini

Kan ter içinde kar yağdırdım yaralarıma…

/Aleni bir sığınakta yüz sürüyorum sevdana…/

Bilmezdim gökyüzünü gözlerinde taşıdığını

Pencerenden umuda bakmadan evveli…

Bütün geceler sırdaş şimdi yokluğunda

Ben diye başladığım cümlem kalmadı artık

Biz derken açan gülleri görsen

Daha bir aydınlık şimdi yarın

Ne zaman özlem desem

Tuzu yakıyor içimi…

Dilimde bıçak kesiği ezgiler… Bir yarım sen…

Dört yanımı saran yorgunluklardan geçtim

İçimde bir beyaz türkü kanat çırparken

Lal olmadan son kez dilim

Üşümüş sesinle konuşmaya geldim…

İçimin narlı kuyularından cümleler çekerken

Ki sade bir sevdayla yüz süremem ömrüne amenna!

Her ayrılıkta yenik düşermiş insan

Her aşk biraz yorgunluk

Her şiirin bir dönüş saati vardır

Bir de gidişi süresiz…

Sende sonsuza kadar yaşamaya geldim…

Sür beni alnına ki kirlenmiş yazgıma aydınlık değsin!

Deniz PINAR'a ses olduğu için sonsuz sevgiler...