Alışıyor İşte İnsan

İrtifa kaybetmekte

Saklı umutlar.

Peyderpey azalırken tüm dostlar,

Hüzün sardı dört bir yanı,

Garip bir duygu ama

Seviyorum hüzünlü yanımı.

Serzeniş değil benimki,

Belki bir itiraf;

Geçmişten damlayan,

Yitik anılar.

Her birinde sen,

Her birinde hüzün,

Her birinde özlem

Saklı iken.

Sarıyor başımı

Kara bulutlar,

Alışıyor işte insan,

Ne varsa canını yakan.

Korkmuyorum,

Asla da korkmadım,

Yalnız kalmaktan.

İyiyim böyle,

Seviyorum yalnız düşleri.

Bana dair, bize dair,

Sevgi, nefret

Ne varsa kalbi fetheden,

En kötüsü

Kavuşamamaktan

Doğan hasret.

Kavuşmak; kime, neye;

Beklemek ise

Bir ömür boyu,

Bilemeden bu hikâyenin sonunu.