Teşhirlik Yaralar

Katlı bir mezardır hayat

Mazinin yenik ruhlarını  saklar en dibinde

Zamana mağlup olsa da kurulu saatler

Sükuneti tehdit eder umudun intifadası

 Ve külleşir sözlerin perhizi

Beyaz sayfalara dokunurken siyah kalemler

Kendi kendisiyle sınanır  her insan

Ki , yalnızlığın sırrı yanlışlıkta gizlidir

Her  figüran kendi gölgesine takılıp düşer

Ve kan sızar faili meçhul yaralardan

Eğreti bir kibir kök salarken ruhlara

Anlamaz kimse bir balığın gözyaşlarını

Herkes kendi içindeki girdaba yakalanır önce

Zaman bir bir buruşturur günleri

Ve boğazı yırtılır  vicdanların

Adımlanırken huzurun vaat edilmiş toprakları

Sessizliğe yaslanır gözleri nemli insanlar

Her şafakla derisi yüzülür acıların

Katmerli  dualar  gizlenir her gözyaşında

Ve ritmini artırır hıçkırıklar

Söylenmemiş sözler birikirken hayatın heybesinde

Yumruklar hep  sıkılı kalır kavgasızlıktan

insanlar dönmeye başlar dünya yorulunca !

Yatağında kurur coşkun bir nehir

Ve kıyıya vurur tevbeler . . .

.

.

.