Kefenlenmiş Hayaller

.

Direniş kokulu bir zamandır hayat

Her yaralı kuş kendi göğünü arar ömrünce

İnzivada kalır  yitik cümleler

Zaman ,  hiç konuşmadan anlatır kendini

Ve fısıltıyla uyuyup  çığlıkla uyanır insan

Mahkumlar gardiyanını seçerken özgürce

Menzili uzar ayak basılmamış hayallerin

Açık yaralar işler hep içlere doğru

Bir kaçakçının uykusuzluğu damlar gözlerden

Ve bilinçli bir ızdıraba gebe kalır insan

Bozulunca inançla  utancın  dengesi

Tartamaz  meçhul hazineleri  hiçbir terazi

Derinlerden duyulur taşların kalp atışları

Kırk boğum olur  zihinlerdeki  yanık resimler

Ve kalbe değer kelimeler

Kar yağarken sessiz bir öfkeyle

Sağanaktan nasibini alır acının kiracıları

Yeniden başlar  mantık ve duygunun düellosu

İrice bir ah  saplanır  döş kemiklerine

Ya nasip şeridi çekilir   yaraların etrafına

Ve içlere kazılır mezarlar 

Geçmişin acılarını temize çekerken insan

Bir bir  ilmeği  çözülür pişmanlığın

Cürmünün tanığı olur herkes

Silinir  geleceğin meçhul damgası

Sızlayan bir gecede ağırlaşır  göz kapakları

Uyur ve uyanamaz insan . . .

.

.

.