Direniş Tozu

Açılmış bir uykudur  hayat ,

İki kıvılcım arasında yaşanır kavgalar

Yaralandıkça menzili uzar hüzünlerin

Yağmurlar karışır mühürlü gözyaşlarına

Ve kan kokusuna bandırılır yeminler .

Acının  çeyizini  işlerken Rabia’lar

Rüzgarı çalınır ölüm değmemiş bedenlerin

Kefeni  biçilir  nasırlı dünlerin

Kırılmaz  olur  öfkenin çelik fidanı

Ve uyanır zırhını giymiş sesler .

Dalları budanırken kutlu bir hayatın

Aynı ağıdı söyler dilsizler

Umut yaprak yaprak düşer ömürden

Kimi yorganda ölür kimi urganda

Ve toprağa gizlenir ölüler .

Kanı  çekilirken  seslerin

Ölüme  ayarlı saat gibi bekler insan

Koğuşunda sabahlar acının ortanca çocukları

Genç ölümlerle  değişir mevsimler

Ve gözlerden damlar  göç yaşları .

Kağıt helva inceliğinde yaşanırken hayat

Yaralı  bir kardelen kokusu sarar ruhları

Ecelin eli dokunur yanaklara

Bulanık su gibi dibi görünmez yüzler

Ve başlar sükunetin sureti . . .

.

.

.