Nükseden Pare Pare

Ahenkli bir melodinin

İç burkan tınısıydı az önce duyduğum.

Aciz bir kelebeğin o çelimsiz yorgunluğu

Nükseden pare pare

Eşsiz dansı bahçelerin kuytu köşelerinde.

Kısacık bir ömür sığar mı söyle

O kısıtlı saatlere

Hadi söyle ağlar mı ıssızlığında

Yanar mı yakar mı sevda nöbetlerinde…

Kıt kanaat bir sevgi benimki

Üç kuruşa talim bir ömür mahkûmu

Yana yakıla ve mecalsiz

Dipsiz bir tufanın

Alıp götüren savrukluğu

Ötesi yok ki

Düşlerimin haricinde

Ötesi var mı söyle

Anlaşılmazlığın pençesinde.

Zindanlarda çürümeye yüz tutmuş

Bir o kadar kendi derinliğinde boğulan

Hiçbir şey böylesine derin olmamıştı

Duyumsadığım o emsalsiz

Ve ne varsa bedelsiz

Öğrendim artık vura vura başımı

Geçmedi ki tek gün yenilgisiz.

Kol kanat geremem

Çoktan kırıldı kolum kanadım

Susuyorum, konuşamam artık

Dilim öylesine tutuk.

Yamuk bir mizaç

Yarısı hüzün

Yarısı çaldığım bir melodi

Elimde mızrap.

Seyrelmiş bir hikaye

Sonu çoktan yazılmış

Bilemedim ki

Neden her şey yarım kalmış…