Kıyısında O İmgelerin

Adı yoktu kayıtlarda

İlk doğduğunda.

Öldü sayısız kere düşlerim

Varsaymıştım oysa.

Belirteci aşk idi tümcelerin

İmleci, ayracı makamsız.

Kolladım her defasında

Konarken daldan dala,

Mühimmatı ne ise

Ölüm idi sarnıcı.

Kıyısında o imgelerin

Ve omzumda iki melek

Devşirdim defalarca ahreti.

Yankısı duyulmaz iken sesimin

Issız ve korunaksız o ılık nefesim.

Vasıfsız, tanımsız

Ve kayıtsız alabildiğine.

Pür-neşe ahvalim

Devinirken kollarında çaresizliğin.

Karanlık tünelin o girizgâhı

Adsız kahramanım

Saklı iken gölgelerde…