Kırılgan Tüm İmgeler...

Ezber bozan bir yoksunluk benimki:

Kışkırtıcı, toz konduramadığım,

Yalnızlık alabildiğine nüktedan.

Seyrindeyim kuş bakışı

Kırılgan bir serçenin tedirginliğinde

Gizli aslında her şey.

Yatay, dikey nice eksende

Her nasılsa teğet geçtiğim

Bunca insan.

Yine de gülüyorum zaman zaman.

Mademki reva görülen bu

Olsa da hayli hüzünlü bir hikâye benimki.

Çalıştırıyorum silecekleri mütemadiyen

Ruhun o bulanık döngüsünde.

Zafiyetim belli ki yanılgım

Yoksa tüm o yenilgi değil mi

Geçirdiği pençelerine kaderin.

Dert etmem, biline,

Alışıyorum git gide.

Hele ki derinlerdeki o ganimet yok mu,

Tutuşturan payidar bir kıvılcım

Hele ki düşmüşsen bir kez aşka.

Endişeye mahal yok sevgili,

Mademki varsıl bir aşk düşen payıma

Severim ben iki kişinin de yerine.

Yokluk dediğin ne ki

Var olduğum aslında ne saçma bir yalan.

Kırık miğferim

Kırılgan tüm imgeler

Paramparça bir hayat benimki.

Sensizlik iken iştigal ettiği yüreğin

Sensin yine çalıntı mizacımın dengi

Ruhumun kıyısında hani sığ bildiğin

Ne çok izlek arda kalan sen bildiğim.

Tuzağa yakalanmaksa ansızın

Sırdaş bildiğim o yeknesak tümceye

Vakıftı oysa ve nelere delalet.

Ne bir isyan ne tek bir sitem

Söz hakkımın olmadığı kuru bir söylem

Kadar hicap duyduğum en derinde.