Müsait Bir Şiirde İnebilir Miyim

Münasip bir şiirde inebilir miyim, ey tutuklusu olduğum yüreğim yoksa eğer cebinde kalsın üstü duygularımın ne zamanki yüreğin bollaşır ödeşiriz.

Şirin bir mizansen ve dışarıda yağan yağmur

Tenimde damla

Tinimde evren

Titrim ise mehtap

Gönül gözüm hepten açık

Sadık olduğum kadar sevgiye ve kendime

Bir minvali ütülüyorum

Azıcık kırışık mı ne?

Hiç dert değil;

Üstüme geçirdim mi geçer kırgınlığı:

Yoksa kırışıklığı mı demeliydim ki:

Ne fark eder

Hem ben

Ütüsüz ve kendi halinde sevenlerin

Rol modeliyim

Züğürt diyemem

Zengin diyemem

Mevlana yürekli bir milenyum dervişi

Mademki titrim

Göğsüme saplansa ne ki

Gaipten gelen parçası şarapnelin

Ne de olsa ben

Hem mert hem yiğit bir askerim

Göğün müdavimidir hem gözlerim

Yolunu g/özlediğimse kimse yok

İçime esen bahar meltemi

Üşüdüm mü kapatırım kalbimin tüm pencerelerini

Askıda ekmek misali:

Ah, be mirim!

Askıda şiir benimkisi

İlla ki askıntı olan ilham perimi

Def edemediğim kadar başımdan

Yuvarlanıp gidiyoruz işte

Aşk mı?

Bilmezsin ki, şanımdan

Aşk olsun, demeye ne hacet?

Aşk nasıl ki köpüren denizin meali…

Nasıl ki

Özlemin en saf en yalın hali:

Öznesi kim ola ki?

Öz veriyle seven mi kaldı?

Yine de:

Ederi olsun olmasın aşk kâinatın en büyük ziyneti

Mümkünse bu gün almasam…

Diyemediğim elbet ilham perime

Bak, yine geldi kondu yüreğimin tinine:

Başımdan atamadığım

Üstelik kıyamadığım

Ve işte şaşkaloz kalemim yaptı yine yapacağını

Hem bu yağmura yürek mi dayanır?

Bak, yine dayandı şatafatlı duyguların rotası

Yine ıskalamadı hem de gün ortası

Ki…

Ah, ben!

Yıllarca geceyi beklediğim

Etmediğim sitem mi kaldı?

Kurmadığım alarm mı?

Bak gece olmadan

Ruhumu damgaladı ilhamın mayası:

Bir avuç imge

Bol kepçe sevgi

Hasretin de debdebeli sesi

Kattık mı da özneyi ve özlemi

Al sana şiir:

Hem ben sana en başta demedim mi?

Müsait bir şiirde inebilir miyim, diye?

Varsa eğer borcum

O da bir sonraki şiire…