Sen Benim Karasevdamsın

Kâbuslarım korkutuyor,

kümebulutlar siyah taşır ufkuma

büküntü bürüyüp kalbimi

sana meylettiğimden beri

düğüm düğüm özlem yazar şiirlerim

zorlu çıkmazların cenderesinde...

Ah! Çançiçeğim, camgüzelim Gülbahar'ım!

Güneşim sönükse hâlâ,

çıkmıyorsa ve aydınlatmıyorsa günlerimi

karanlıklarda bırakıp da dünyamı

başka dünyalarda doğuyorsa

ve kucaklamıyorsa beni bir vefalı dost gibi

yeşillenmiyorsa gül baharım

ölürken kurumuş dallarımda açmıyorsan eğer

yollar yoruyorsa vefasızlıkla dizlerimi 
yine de seni görüyorsam rüyalarımda

hasretimsen her günümün ıssızında 
sen benim karasevdamsın

dönmesen de özlediğimsin...

yağmurlu bir buluta uzatıp da başımı

alnıma hasretini yazıyorsam kuytularda,

dayanmışsam hayata,

kafa tutabiliyorsam alçaklıklara

gücüm, kuvvetim, mukavemetim  sendendir

gel gör ki, karanlık kuyulara atılsam

deryalarda kulaçsız kalsam

umutsuz kalsam yad ellerde

bütün sezgilerimi yitirsem de yine

beklediğim sensin 
en güzel şiirlerimi sana yazacağım 
sen benim karasevdamsın

dönmesen de özlediğimsin...

sadece beni sevmeni diledim

sadece seni yazdım alnıma

seni sordum herkese,

seni çizdim gökyüzünde maviliklere

senin adını yazdım sulara halka halka

Her tulûatta repliğim oldun,

seni ezberledim her oyuna, seni oynadım...

sen benim karasevdamsın

dönmesen de özlediğimsin...