İkindi Uyanışları

.

.

‘’Ha mim ..’’

Müjdeler Yusufçuk kuşları

Değişimin özünde vardır kan yada  ter

Canı yanar gölgelerin

Karanlığın şah damarına vurulur neşter

Yıkılır hayatın iskelesi

Çığlıkların ayaklarına dolanır gitmeler

Düşlerin bir  nüshası  bırakılır  toprağın dibine

Ve bir semazenin avuçlarında  asılı kalır  düşler

Doymuş bulutlara dokunur mahir  bir el

Avaz avaz çiseler ruhun sağanakları

Gecenin ıslığıyla dikilir kefenler

Gerilmiş kelimeler asılır cümlelerin kasnağına

Ve kitabına uydurulur ölümler

Her ayrılık gebedir vuslata

Nefeslerde gömülü kalır  etine dolgun ah’lar

Dozajı yüksek beklentiler yaralar ruhu

Ve hiçliğin elinden tutar günahlar

Gölgesi uzar Polyanna’nın

Bir akşam hüznü bulaşır kirpiklere

Dipsiz siyaha inat aydın’lanır orta halli yaralar

 Bir üflemeye bakar külün dağınıklığı

Ve biter suçüstü hayatlar

Bayrağı  yarıya  iner  yürek  devletinin

Sağılmış  özgürlüktür  artık  griler

Bir  dudak  payı  bırakmadan  biter hayat

Ve  tutanaklara  geçer

‘’ Beşik  kertmesidir  tüm  ölümler ! ‘’

.

.

.

.

.

.

.

.