Zafer Destanı

Ölüm korkusu yoktur Mehmetçiğin yüreğinde

Tertemiz kanayıp akan kan şehit kanıydı,

Ölürken taşıdı sancağını gönderine.

Bayrağım şehit kanıyla ala boyanmışdı.

Yıl Bin dokuz yüz yirmi iki, yer Kocatepe...

yeni silahlar alınmıştı, asker hazırdı.

Yirmi altı Ağustos’du, saat beş olmuştu,

artık gelmişti büyük taarruzun zamanı…

Ordu bir sel gibi aktı, geldi Sakarya’dan,

Erzurum’dan, İstanbul’dan, Doğudan, Batıdan...

Uykusuz geçti sıcak Ağustos geceleri.

Tüm düşman mevzileri hızla el değiştirdi.

Türk ulusunu esir etmek isteyenlere,

Yayılmacı, istilacı tüm güçlere karşı;

Bu, Gazi Mustafa Kemal Paşanın zaferi,

Adı da Başkomutanlık Meydan Savaşı…

Başkomutan Mustafa Kemal’in önderliği,

bu cennet parçasını yeniden vatan kıldı

Düşman kuşatılıp çember altına alındı,

Esirlerin içinde Trikopis’de vardı.

"Ordular, ilk hedefiniz Akdeniz’dir. İleri!"

Diye emretti Başkomutan Mustafa Kemal

Süvari taktı çelik kanatlarını, uçtu

Köpürmüştü dizginler, tere kesmişti atlar..

Vatan sevgimiz karşısında dünya titredi

Dokuz Eylül’de, Mehmetçiğim İzmir’e girdi,

Gemilere sığmayıp döküldüler denize,

Yurt topraklarından düşman böyle defedildi...