Şükürler Olsun Tanrım

Ayrılıklara karşı vurdumduymazım.

Keyifleri dört köşe ayrılıkları

Kaldırım taşı gibi döşedim yollarıma

Çektikleri yaslar umurunda değil hovarda yanımın…

İyi de…

“Merhaba!” dediği o günden beri,

Niye aklım o kıza takılı kaldı?

Haber güvercini pencereme kondukça

Neden bacaklarında bağlı bir pusula olup olmadığına bakıyorum?

 Kalbimdeki ritm bozukluğunun ne zaman başladığını da hatırlayamıyorum.

İlk “Merhaba” dediği günden beri mi?

Yoksa, o küçük vesikalık fotoğrafını

Cüzdanımda taşımaya başladığımdan beri mi?

Bu aşk hangi şiirin hangi mısraında dillendi?

Ayrılıklarının vurdumduymazlığıyla hovarda gönlüm

Yanıp tutuşuyor şimdi!

Aşkların birer hovardalıktan ibaret olduğu yaşamda,

Ne yapmalıyım,

Nasıl yapmalıyım,

Bilmem ki…

Ayrılıklar neden  birer pişmanlık,

Aşklar tutku oldu bana?

Vurdumduymazlıklarımın kedere büründüğü bu tarihi not düşmeliyim…

Artık, yaşarken ölmenin sırrını biliyorum.

Artık,  derin nefeslerle soluyorum, yaşamı hissederek…

Sana şükürler olsun Tanrım!...