Benim rengim akvaryum mavisi,

Herkes tanır beni dostluklarımdan;

Sen de öyle…

 

Denizciler haber verdiğinde

Dünyama sığınmak istediğini,

Doldurdum içime ruhumu sana yolladım,

Konmasam da baş köşeye…

 

 

Karşımda hüzünle oturup da düşünürken uzakları,

Hep haykırmaya çalıştım:

“ben hemen karşındayım,

Akvaryumdaki mavi!”

 

 

Çok seviyorsun birini,

Onu düşünüyorsun belli.

Fısıltılar duyulmakta bakışlarından,

Şarkılar, şiirler,

Hepsi onun için…

 

 

Ay ışığından bir elbise giymişsin üzerine,

Çok yakışmış ta hani.

Onun için giyindin,

Biliyorum;

Yemin ederim ki,

Gelmesini gönülden diliyorum!...

 

 

Gözlerin hala arkanda,

Gelmedi işte,

Gelmeyecek de…

 

 

Bakışlarındaki fısıltıların

Soluk alışlarını duyumsuyorum,

Hala ona bağlıyorlar yaşama sevincini.

 

 

Gözlerin ve bakışların,

Siyah bir perde ile örtülü!

Ona asıl bağlı olan şeyler,

Umutsuzluklar,

Örülü bir örümcek ağı gibi yapışkan, kirli…

 

--sen ona değil, bana gereklisin,

Sadakatsiz sevgilerimden sonra…—(şairin sesi)

 

 

Şair de seni sevmeye başladı,

Sen ona sadık kaldıkça!...

 

Ben ruhumu boşalttıkça içimden,

Senden gelen acılarla doluyor içim …

Şimdi ruhumun hafiflikleri var daramda,

Onlara da yer dar…

İstediğim şey

Tam da bu biçim daralmalar,

Senin acılarınla….

Gülmekteyim acınacak halime!

 

Yoksa ben, deli miyim, doktor?

Delisin, dedi doktor!

 • düşüncelerin ve duyguların karman çorman.

Canın yandıkça gülmektesin, deliler gibi.

• ünlüyüm diyorsun, rengin ve dostluklarınla.

• varolmayan insan sesleri duyuyorsun,

Karşında bir sevgili görerek

• kimsenin duyamadığı sesleri duymaktasın,

Bakışların fısıltıları gibi.

• zihinsel bozukluklar yaşıyorsun ve depresyondasın

• ailenden, arkadaşlarından uzaklaştın

Ve sosyal ilişkilerin yok,

Ziyaretçilerini kovuyorsun,

Yanına gelen diğer hastaları da,

Yapayalnız yaşıyorsun bir kenarda.

• insanların sürekli olarak

Sana zarar vermek istediklerini söylüyorsun,

İçine acılarını doldurarak.

 

Madem ki, öyle düşünüyorsunuz,

Vaz geçiyorum işte delilikten,

Ben artık,

Akvaryumdaki mavi değilim işte!

 

Ben bir zamanlar akvaryumdaki maviydim…

Şimdi ise tam ortasındayım aşkın

Ve artık rengim yeşil;

Baharın başlangıcındayım…

İkna edip de doktorları,

Çıkabilirsem bu dört duvar arasından, hemen

Evine gelip,

Koca bir saksının içinde çiçek olup

Bir köşeye dikileceğim…

( Akvaryumdaki Mavi başlıklı yazı AliKemal tarafından 9.12.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu