Kendi Mezarımdayım

Kendi mezarımdayım.

Sıra dışı hayâllerimin

değeri düşük benzeşikleri kemirmekte etlerimi.

Hayâllerin her birine dair umutlardan

Çoktan caydım.

Talihsiz aklım,

Caymayı iyileşmek zannediyor

Kendi mezarımdayım.

Bir mevsim bile sürmeyen aşk yeminleriyle çarpılmışım.

Gönlüm envanterini çıkartmış ama,

kimlerin kimlerle gizli gizli seviştikleri hala tespit edilememiş.

Şad olsun,

ahlak kukumavlarına

ve yükseklerde uçtuğunu sanan sürüngen yumuşakçalara ve kayganlara

ve dönelmeyip azalan kaltabanlara,

ve içki muhabbetlerinde bîhuş hovardalara arabesk racon kesen kaypaklara,

ve islim raddelerinde nesepine esrar beleyip yeraltı muamelesi çeken kurusıkı atıcılara…

Benden lenduhaldir aferin size!

Bülbül gibi şakıyan kurusıkı figanınıza,

Bankalardan çekilen yüzdelerle çarpılmış hacimsiz banknotlarınıza,

Ya da, ödeyemediğim asgari tutardan da değersiz

kredi kartı ekstrelerinize

Ve aniden patlayan depresif duygularla

tecavüz etmeyi arzu ettiğiniz

pahalı fahişelere yetiştiremediğiniz sermayenize

hantal bir yuh olsun!...

Arzularınız kör, namusunuz bol olsun!

Bunu becerebilirseniz banknotlarınız altı sıfırlı olsun, sizin olsun.

Allah biliyor ya,

olmayan ahlakınızla ancak  koca bir namussuz olabilirsiniz!...

Ruhunuzda erotizm türediğinde

uyanık kalmaya çalışın.

Yaşadıklarınız birer hayalden ibaret!

Aslında hepiniz kendi mezarınızda birer ölüsünüz…

Kendi mezarımdayım.

Sıradan bir iş hayatının tutsaklığında

ciğeri beş para etmez bir salağın emir kuluyum

ve sabahtan akşama arkasından küfürler ettiğim adama

ekmek param uğruna

“Baş üstüne” diyerek biat etmekteyim.

Belki de ayıp etmekteyim…