Gidiyordum

takvim yapraklarımın yarısından çoğu kopmamıştı,

dostlarım henüz eskimemişti...

adam olmamı istiyorlardı,

para kazanmamı istiyorlardı.

umurumda değildi hiç biri…

ciğerlerim körük gibi çalışıyordu;

realite hayallerimi henüz kısıtlamıyordu,

koşabiliyordum umutlarımın peşinden...

akıllanmayı düşünecek kadar akıllı değildim.

arabaların önünden kıl payı sıyrılarak,

karşıdan karşıya geçerken caddelerde,

gidecek bir yerim olmadan gidiyordum…