O hissettiğim, beslediğim duygular...
hepsi yalanmış,
bir yalanla yaşamışım
bir yalanı yaşatmaya çabalamışım...
"bir gün" dedim hep, sevebilecek o
da.
karşımdaki kişide aradım o "büyük
aşkı"
"BÜYÜK AŞK" her kızın bulmak
istediği şey.
ben de kapıldım o rüzgara ve birini sevdim.
hem de çok sevdim. Her şeyi onunla unutmak
istedim...
her şey artık o olmuştu.
bir deniz kenarıydı gerçekleri öğrendiğim yer.
güneş henüz yeni batmıştı, hala sıcaktı
tıpki içimdeki kanayan yara gibi.
kararmıştı hava. sanki gökyüzüde benimle
birlikte üzülüyordu...
gerçekleri öğrendiğimde o gerçek sandığım
dünya yıkılmıştı başıma.
sanki sahte olan bendim sadece.
kendimi sahte hissettim.
seni seviyorum demeyi çok istemiştim sevdiğime
ama kalbim gitmek istedi.
gönderdim kalbimi...
uzaklara, ellere, gerçeklere.
bir damla yaş düşmedi gözümden.
hala yaşıyordum içimdeki acıya rağmen...
eve döndüm hala iyiydim ama acıyordu bir
yanım.
koltukta oturan adamın yanına gittim.
her geldiğimde yüzünde sıcak bir gülümsemeyle
beni karşılayan adama sarıldım...
yani BABAM’a!
o anda hissettim sevgiyi bana dokunuşuyla
sırtımı sıvazlamasıyla.
sanki biras önceki sevgizilikten sonra bu
sevgi kocaman gelmişti.
gözlerimden bir damla yaş aktı omzuna,kulağına
fısıldadım
"seni seviyorum babam".
sildim gözümdeki o acılı yaşı ve yanından
uzaklaştım...
o anda anladım ki...
hiç kimse hiç bir erkek bana BABAM kadar büyük
ve bitmicek bir sevgiyle sarılmicaktı...
seni seviyorum hüzünleri gözyaşlarını
o yıllara meydan okuyan bedenine akıtan insan
seni seviyorum
hayat seni ağlatmak için uğraşacaktır,
sen inadına gülmeyi başarabiliyorsan,
hayat senden gizli ağlayacaktır...
Tek başına yalnızlık bir yankıdır."