Vatan Sevgisi

Vatan Sevgisi

Hadis-i Şerifte der ki, “Vatan sevgisi imandandır.”

[İmam-ı Rabbani, Hz. Mevlana Mesnevi]

Acaba vatanını seven ne yapmalı veya seven var mı?

Hangi alfabe hoşumuza gidiyor, Türkçe mi, yabancı diller mi?

Hangi müziği dinliyorsunuz, türkü, sanat müziği veya Türk müziği mi, yoksa yabancı müzikler mi?

Vatan parçasında yetişen ürünlü kumaşlardan hangi giysiyi giyiyorsunuz?

Parasını siz verseniz de, elektriğinizi ihtiyacınız kadar mı kullanıyorsunuz?

Karşılığında hiç para almayı düşünmeden ülkeniz için ne yaptınız?

Gibi sorular hep sorulmalıdır. Vatan, sınırları belli olan kara parçası üzerinde onu kucaklayan insanlarla güzelleşir. Geçmişi olduğu gibi geleceğinin de olmasını istiyorsak,

Her dokunduğumuz taşına,

Her yediğimiz aşına,

Her insan başına

Değer vermeliyiz!

Konuştuğumuz diline

Söz ile çaldığımız teline

İşlerken vurduğumuz toprağının beline

Değer vermeliyiz

Baktığımızda onu görmeliyiz

Dinlediğimizde onu sormalıyız

Onun için bedenimizi yormalıyız

Değer vermeliyiz

Sökmek yakmak yerine ağaç dikmeliyiz

Nehrinde denizinde bakarken akmalıyız

Yitirilen her parçasına ağıtlar yakmalıyız

Değer vermeliyiz

Başka vatanları merak etmek yerine, kendi vatanımızı keşfedip gezmeliyiz. Başka dilleri öğretmek yerine, kendi dilimizle sözlenmeliyiz. Başka tarihlerle gurur duymak yerine, kendi tarihimizi okuyup yazmalıyız ve onunla gurur duymalıyız. Başka danslarla dans etmek yerine, kendi halk danslarımızla toprağımızı ezmeliyiz. Başka vatan insanlarını övmek yerine, kendi insanımızı izlemeliyiz. Eğer vatanımızı keşfedersek, biz dünyanın en güçlü ülküsü oluruz. İçimizdeki farklı etnik gurupları ayrıştırarak değil, vatan üzerinde aynı bayrağı benimsemiş özgürlüğümüz ile vatan bildiğimiz Türkiye’m içinde hep birlikte solumalıyız.

Biz vatanımızı kimseyle kıyaslamayız. Dokunduğumuz, gezdiğimiz, bulduğumuz her parçası kendine özel ve şahanedir bizim için. Ocağımız, kucağımız, sancağımız vatanımızdır. Onu kimseye savaşta da barışta da vermeyiz. İştahlananlara avucunuzu yalarsınız diyebilmeliyiz yaşadıklarımızla. Böyle iştahlı düşünmelerine bile fırsat vermemeliyiz! Bu vatandan başka bir vatanda mutlu olamayacağımızı hissettikçe-sahiplendikçe o bizim vatanımız olacaktır.

Türk müsün, Osmanlı torunu musun diye sorduklarında yabancı kişiler, övünç duymalısın. Zaten geçmişten gelen düşmanlık, haset ve iki yüzlülükle sorulmaktadır bu sorular. Sen istesen de başka ülkenin insanlarına karışmazsın. Onlara benzeyemezsin. Vatanını yerdiklerinde onlara inanma. Düşmanlıklarındandır-sevmediklerindendir bize karşı bu eylemleri… Vatanın için yaptığın her şeyin en mükemmelini yapmalısın bu yüzden. O toprak üzerinde yaşadıkça, sevgiden başka bir şeyi kabul etmemelisin. Kardeşlik ülküsü ve imanınla yoğurmalısın her köşesini. Kimseyle ayrılığa düşmemelisin. Bizim bizden başka dostumuz yoktur, bunu kabul etmelisin. Öylesi değerli bir vatanda yaşıyoruz ki, bu nimete şükretmeliyiz. Eğer her er kişi, yurt dışına çıkıp da oradan vatana bakabilseydi keşke; bu satırlar yazılmazdı o zaman, özlem yaşanırdı ve vatanın kıymeti anlaşılırdı!

Vatan, biz sevdikçe bizimdir-bizimledir…

Yoksa esarette yaşar, halimiz çok elimdir!

Saffet Kuramaz