Aşkın Miladı

Terk edilmiş bir arazi iken

Mührü zamana uğrayan bir aşkın,

Çelişki yüklü mizacında

Nice doğurgan belki de muhalif imge

Tedirgin kılan içli bir peyzajın

Odağındaki sefil benlik.

Tevazu yüklü olsa da yürek

Ve kırılgan,

Hanidir mücbir sebeplerle

Çatık kaşlı isyanı kader denen rotadan

Yüklediğimiz yüreğe

Ve miadı dolmuş nice aşkın

Tortusu yüreği içten içe burkan.

Satılık levhası koymak mı yoksa çare,

Hani olur da alır başını gider

Adına hüzün denen acı reçete.

Durağan bir iklim ve sıcak alabildiğine

Yüreğin tevafuk bildiği

Ve göreceli bir katman,

Kat ve kat süregelen en revnak sancı.

Düşmüşlüğündense düşkünlüğü,

Körelmektense ayrı düşmeye mecbur kılındığı aslında

Koca bir safsata o kayıp rota:

Hanidir mızrabı hanidir yoksunluğu;

Bilfiil hüküm giymekle eş değer

Ayrı düştüğüm o bitimsiz sancı.

Pergelin çizdiğinden farklı mı olmalı da

İçinde dönendiğim bu kısır döngü

Yine de sormalı:

Ne zamandan beri aşkın miladı?

Son, demek olmasa da akıl karı,

Yeniden başlamakla mükellefim

Hele ki o kırık zincirin paslı kilidi

Kadar açmaya mecbur kılındığım.