Sözsüzüm Bu Gece.

SÖZ GÜMÜŞSE SEN ALTINIMSIN.

MABET BELLEDİĞİM BEYAZ SAYFADA ASILI KALMIŞLIĞIMDAN ÖTE İKLİMSİZ YÜREĞİMDE AÇAN TEK ÇİÇEKSİN.

Umut olmak isterdim titrek sesinde

Belki de bir avuç bulut

Yağarken şafak şafak.

Sevmeni diledim sevmediğin;

Görmeni belli ki görünmezliğimin tecellisinde

İki kelam şu satır arası.

Yağdığım mı yağmalandığıma kani bir yürek,

Sormalara nispet sus pus kütlem

Hacmi evrene eş.

Sonra evet, sonra;

Öncesizliğimin rakımında

Mademki boynum kıldan ince,

Koparıldığım dalımı özledim işin aslı.

Kilitlerin şifresi olmayı diledim:

Her yürekten bir tane

Ama haznesi kallavi bir süzgeç kıvamında,

Derken nihayete eren kulpsuz masalın

Mutsuz tanrıçası;

Ellerinde kelepçe,

Asılı gök kubbenin aksansız ritminde.

Bir mabedin heyula mahreminde,

Köhne bir leğenin dibinde yıkanan

Anadan üryan düşlerin

Lahit bellediği manevrada kaybolmak hayli noksan

Bir rota olsa da,

Vurgun yemekten duyduğum hazzın şeceresinde

İçin için kaynayan bir volkan…

Neler neler isterdim be gök gözlü kadın:

Sen gelmezden önce tozu dumana katan acıların eşiğinde

Ölmedim mademki;

Demelerine takıldığım ahvalimin

Diline pelesenk olmuş bir kelimeye inat,

Hatta sattıkları yürekler kadar

Düşmüşken pazara haraç mezat…

Sonram yok be anne:

Senden öncem de yok

Hele ki mahrem bir devranda

Yalıtıldığımdan çok ama çok öte,

Dibinden lehim yapmışken sevdamın,

Ellerim boşlukta salınırken hayal meyal:

Sözsüzüm bu gece

Ve gönülsüzüm artık acıya,

Doymaksa en alasından

Hadi avut beni yüreğinle

Ve dokun pervazıma saçların.

Usul bir nöbette aralıksız rehin verdiğime

Bin pişmanım, sanma da asla.

Ve evet, sözümün arkasındayım:

Bir tek sensin yüreğime kilit

Ve şu kadir kıymet bilmez kalemin

Münafık gölgesinde ölmeyi dilediğim.