İdraksizliğin İdrakı...

Bir ülkem vardı, yağmuruyla, çamuruyla

Güneşi yarınlara ait beklentilerimin ışığıydı

El koydular, ayak izlerinden bana ait olanlara

Karanlığın aydınlığı perde perde örtüp

Çağın eskidiği ruhlarda

Civanmert bir 'Ata'nın idraki yok olurken…

Değeri anlaşılmamış diyarları 

idraksiz lafların ebesi adamların

yemin yalanı  vaatleri kirletirken

kim sükuneti manşet yaparsa ruhuna

tarihin tekerrürüne bırakılmış

bastırılamamış hayâsız ihanetlerini

hıncımda köpürmüş cehenneme atacağım.

Saplantıların boyunduruğunda kirlenirken âlem

Beyaz güvercinler taşımıyor zeytin dallarını

Siyah güvercinler ise uçmuyor barışa…

Alçaklığa azık kılınmış insanlık kanıyor yüreklerde

İnançlarına radikal mermilerin

Dokuz sekizlik ritmiyle

Oynanmıyor roman havası

Parmak uçlarım ufuklarda

Umutlarım yarınlara gebe…