Adımda Yaşar Benim Yaşama Sevincim...

Bir övünç ikmali

Sırasız gidişlerin sunduğu zafiyet yönergesinde

Zar tutan nakkaş

Babadan miras genleri,

Attığı her yekin

Zamana ihaneti

Haydi, sıradan dizilin

Sizi keyif ehlileri.

Göğün katranı;

Akrebin yelkovana düşkün sapkın mizacı:

Bir ters iki düz, azizim

Yeter ki çıkalım düze:

Tasniflediğimiz hakaretleri

Sunalım her faniye

Baykuşların ruhuna emanet gecenin efkârı:

Bir yol bulduk yoksa gözden mi düştük?

Fıtratın kazaya uğradığı her laneti de

Gömelim saçaklarına mevsimin

Sonrası Allah kerim.

Tırsak yüreğin solgun mimarisi

İstanbul’un heybetli tepeleri

Aklımın da kaçtığına delalet

Şehrin şu son gördüğüm sekizinci tepesi.

Sen ki şehir gözlüm;

Sen ki kibar özlüm;

Bir gülün ne dalıyım ne dikeni

Adımda yaşar benim yaşama sevincim:

Güldüğüm kadar insanım ama kendime;

Gülümserken titrer gözbebeklerim

Zamana filan da yenilmedim

Sadece kirli dokusundan uzağım şehrin ve lanetin.

Tuzağında ölümün gayretsiz;

Hayatın yelinde dağınık;

Külfeti filan da değil aşkın

Varsa yoksa izafi, naif sesi

Aslında ne için geldim dünyaya?

Nedir bunca dertle iştigalim?

Köhne düşler,

Yanlı çöreklenmiş meziyetler;

Kâfirin yası;

Aşkın acıyla imtihanı:

Şiir dedikse elbette yüreğin intikamı:

Ne nefret ne hasret;

Ne haset ne titrek elleri

Yorgun tasasında gizlerim de gizlerim

Vuku bulan haşmetli gölgelerin

En delici nefesiyim

İçime çektiğim imgelerde bir telaş ki sorma gitsin

Sonun filan da değilim müridi:

Yeknesak ve vakur ümitler

Aldatı metninde tüm yengiler;

Kabımdan taşan ne çok kelime.

Zararını gördüğüm değil

Keyfini sürdüğüm hüznüm:

Tuhaf, bilirim;

Tüter de tüter içimdeki duman:

Hayatın yüzüne üflerim;

Kibar ellerinde kalemin

Belki de mahzun bir sefilim

Beyitlere dolan sıra dışı öznem

Zamanla değil kendi ile yarışan

Bir zatın elbette vardır söyleyecek çok sözü.

Kefilim tüm duygulara;

Karbon kâğıdında yaşardım bir zamanlar

Şimdi ise kopyala yapıştır ahenksiz günler

Birbiri ile örtüşmeyen

Mecazi yörüngem

Ne ay’ım ne uydusuyum ömrün

Uyamadığım düzenin de en sefil itibarı

Kekremsi dizelerde yalın bir anlama uzanırken

Elemle döşediğim yüreğin tuzaklarına

Bilfiil teslim olduğum

Kendi ellerimle kazdığım ahretin sureti.