Kelebek Uykusu

Hızlanır kum saati

Karıncalar yürür düşüncelerin gölgesinde

Sessizliği yutar bir mülteci çocuğun titreyen bedeni

Ritmik   v e f a s ı z l ı ğ ı n   ertesinde

Provasızdır son nefes

Hızlının  a c e m i   kısrağını çatlatır yokuşlar

İçimizdeki savruluşu evlat edinir gece

Ve öksüz ağacın dalını okşamaz b a y k u ş l a r

Yenilgi ile yanılgı arasında dolanır insan

Yarının  a l e v i n i   söndürür bugünkü feryat

Kurdunu  zarifçe gizler   y a s a k   elma

                 Ve yukarıdan aşağı  bulmacaya döner  hayatdöner  hayat

Ömrün  saçlarını  örer  ecel

Kalbin   i n k ı l â b ı y l a   belirir ruhun asil rengi

    Yastık altından çıkar  küflü sualler

   Ve doğurgan  cevaplar  bulur   a h e n g i 

Kerahat vaktinde  n a g e h a n 

Kelebeği  uyandırır patlayan bir tomurcuk

Bekler   b u l u t u n   dil ucunda hep aynı yağmur

Ve hüznün  kurdelasını  çözer çocuk

Külüne muhtaç olur köz

Kemirir susuşların labirentini fareler

Çiğnenmeden tükürülür  t ' a d ı n ı  kaybetmiş ömür

Ve hecesiz kitaplara yazılır çareler

Asılsız bir ihbardır

Çölün avucunda can veren  y a ğ m u r l a r

Islandıkça   d e v r i k  cümleler kalkar  ayağa

Gidilmemiş yollar silinir haritalardan

Ve  b i s m i l l a h  künye olur yeniçağa

. . .

 .

.

..

.

.