Aşkın Son Duası

Yasın ırmağında t/aşkın beyitler

İzdihamın provasını yapmakta:

Açılımı şehla özleyişler duaya

Durmakta gecenin matemine

Örülü hatimler indiren güncesinde

Yorgun zamanın

Mezar taşlarını bürümüş gözü yosunların.

Ne tabip ne de yüreğin muhtırası

Talip bu aşka:

K/azan kaldıran hünkârında beylik telaşın

Safi imge

Sanrı cumhuriyetinde yelloz çehreler

İlla ki ayaklarına şiirin tapınacak

Şair bozuntusu bir hezimet ile

Çürütülmeye mahkûm çekirdekler:

Doğası aşkın ne de olsa:

Malum yalan malum mıntıka

Öznesi yoksul bir kip

Derlenip telli duvaklı ölümler derleyip.

Baş kaldıran lakin eğmeden başını;

Zan tutanağında tekabül eden

Sıfatların da karın ağrısı

Her muzdarip vazgeçiş.

Meali yorgun şehrin;

Mizacı öykündüğü iklimlerin de doğasında

Saklı ikbali

Her göreceli sanduka

Lehinde aşk ateşinin

Başıbozuk bir edim;

Bir sanrı iken teyakkuzu şiirin

Güneşin ışıldağı dolunay

Kayan yıldızlardan da alacaklı Tanrı.

Bir laneti sonlandıran

Doğasında umudun saklı

Yüklendiği kadar yüksündüğü her ölümlü

Mizacın tutanağı adeta

Kasvetli göğün yol kestiği

Mazlum varsa yoksa

Şiirin gölgesine sığınan bir deli rengi

Daha azat ederken

Sönen feri gecenin

Sanma ki aşkın son duası.