Sürgündeki Kimsesizliğim

bir zamanın içinde

bir sabaha doğuyor
zeytin ağaçlarının altında

gölgenin ilk devriminde

sensizliğin sürüğünlerinde

- konaklayan

küskün kimsesizliğim

şimdi saat öğle vakti
rüzgâra dökülüyor yapraklarım

kalbimi yakan

harıl harıl esintiler

acının hasret uçlarında
şimdi göğün kara bulutlarında
ben bir acı yağmur olacağım

o vakit kirpiklerine akşam indiğinde

damla damla kıvılcımlar olacağım

zincirlenmiş ruhunun kervansarayında

bu vakit gideceğim bir mürekkep gibi
dağılarak zifiri karanlığa

kalbimi söküp gideceğim
ve karanfiller yayacağım  
prangalı ayaklarına

o vakit anlatıyorum

bu yokluğunda

gecenin kuyusunda
bir sevdayı - bir ayrılığı - bir ölümü

ben-sana
bir tek sana
anlatıyorum….