Ana Kucağında Aldığım Öğütler Iı

.............Şimdiki zaman konuşmaları..................

İlk Öğüt:

Gözlerinden yaşlar akıyorsa bu senin suçun değil bilesin yavru.

Gönlüyle ağlamayı bilenlerin gönül yaşı, akmayı değil uçmayı seçerdi.
Annelerin...

Gönül...
Yer yok ki çekim olsun.
Gözlerinin feri değdi. Işığı sunan gözlerinden, ışığı yutan karadelikti yüreğim. Öğle sıcaklığı sardı gönlü.
Annem bakardı minik gözlerime, dalardı sessizce, git gide eriyeceğim derdi.
Işığı sunan minik gözlerim değerdi gözlerine. Ben ağlardım.
Annemin gönül yaşı uçmayı seçerdi yine.
İstemsiz...
Ağlardım, tek damla süzülmezdi yanaklarıma. Buharlaşıp bulut olurdu gözyaşım.
Gözlerin dumandı.
Mona Lisa bakışlarında ışıklar buğulandı.
Gözlerinin yaşı olmasın yavrumm derdin. Sineni pınar gibi önüme sererdin.
Sen yüreğinle merhamet ederdin. Ben ya Rabbim olmasa derdim.
Emerdim.

İkinci Öğüt:

Sen sevdanın altını çizerdin, ben üstünü... Gönlünü alt üst ederdim.
Yaramazlık yapma derdin yeniden dizerdin.
Senin olan zamanları çalardım. Yumuşak yorganlarla örttüğün gözlerini açardın. Ilık bir rüzgar getirirdi nefesin aguşuma süt kokusunu, gül kokusundan ayıramazdım.
Zamansız zamanları çalardım. Sen senin olsa hayatını da sunardın.

Üçüncü Öğüt:

Uyusunda büyüsün tıpış tıpış yürüsün.
Tek varolan sendin. Neden çoğalmaya başladı herşey...
Önüme koyduğun bu tekerlek...
Çaldığım zamanları geri mi alıyorsun tek tek.
Tay tay ne demek?
Beşiğime kucağında gitsek.

Hoş geldin evlat dedi şimdiki zaman. Doğum bir ölümdür aslında. Cennetten iniştir ana rahminden düşmek. Hoş geldin evlat, her türlü nimetin sunulduğu emin beldeden. Şimdi yürü tay tay durmak ne demek.
Yürü toprağın rahmine orası tekrar cennet demek.