Bekledim de Ses Vermedi Verseydi Bari

Bekledim De Ses Vermedi Verseydi Bari

Çok bekledim aşkla aşkın yolunda

Aşkımla uykusunu bölecek bir yâri

Gece gündüz yağan karların altında

Bekledim de ses vermedi verseydi bari

Gecelerimle gündüzüm oldu bir çöl

Sanki içinde boğulduğumdu o göl

Dedim gönlünde bir parça ver de böl

Bekledim de ses vermedi verseydi bari

Çıktığım basamaklar yıkıldı bir bir

Belki dedim gelir bir an belki zahir

Ne o oldu Zühre ne bende Tahir

Bekledim de ses vermedi verseydi bari

Çıktığım yollar oldu yokluk yokuşu

Sermedim yoluna üç beş kuruşu

Bende ki desen tam bir aşk duruşu

Bekledim de ses vermedi verseydi bari

Çırptıkça gönül kanatlarımı kanadı

Dedim işte şimdi beni o an anladı

Baktım etrafıma kimseler kalmadı

Bekledim de ses vermedi verseydi bari

Bu gönlüm hakkın huzurunda ağladı

O yâr yerine hakka gönül bağladı

Yokluk yokuşlarım var ile canlandı

Bekledim de ses vermedi verseydi bari

Aradığı bilmeceyse aşkla çözülürdü

Sevseydi aşkla gözleri beni görürdü

Gönlümdeki aşk beni Rabbime götürdü

Bekledim de ses vermedi verseydi bari

Bekliyordu Rabbim gariplerin yarasını saran

Her an yolumdaymış benim için duran

Onu ararken başka yola gönülmüş kayan

Bekledim de ses verdi Rabbim bulamayınca yâri

Mehmet Aluç