Kanatları Kırık Şiirin

Mutluluk…

Firari bir ışığın mucizevi esintisi:

Sözcükler ekilesi

Aşk biçilesi

Sözcükler mahzun, hüzünlü ve aşikâr

Girdabında ömrün

Dilediğimiz kadar lütufkâr.

Bir hazan mahsulü kimi zaman

Göğe bağdaş kuran göçmen kuş ve sinesinde

Yoksunluk ve aşk taşıyan

Zümresi doğanın

Doğan güneşe selam veren tutkulu yürek sesinde

Saklı kâh hezeyan kâh heyecan

Metruk düşler ülkesinde saklı gülücük

Sevdalı eteklerinde ay ışığının

Yıldızlar neşreden

Yaldızlı yolun sihrinde

Oynaşan efkâr ve yakamoz

Zindanından firar eden mahzun prenses.

Bir zemheri kanaat edilen

Bir eşref saati ki şairin

Yürekten yüreğe kurulan köprüsünde

Sevdalı şiirlere düşler eken

Aşkla diken heceden heceye

Yolculuk eden zifiri karanlığın

Tescili iken gecede saklı o buse

Alnına konan mevsimin

Bir huzmesidir belki de şaire eşlik eden.

Kâh sessizlik kâh nidalar savuran

Kimse hayatlar arasına nifak sokan

Umurunda mı sahi?

Mevsimin varsa özrü

Aşkın ruhunda saklı dünün közü

Mehtabın yaralı gülüşü

Küllerinden doğacaksa hayatın solgun ruhu

Kayrası göğün

Melun yürekler ülkesi

Bir şiirden diğerine konan serçe parmağı düşlerin

Mazbut birlikteliğinde

Kol kanat geren aşka

Elbet evrenin hâkimi

Rabbin himayesinde

Serili aşkın ve özlemin neferi.

Kopan bir ömür

Kayan yıldızın kuyruk acısı

Peşi sıra gelen nice zulüm

Hele ki göğüs gerdiği her günün

Öyküsü saklı zifafında gecenin ve kalemin

Masum bir aşkın dokunulmazlığında

Onulmaz yarası kanar hecelerde

Tutuşan yüreğin sireni iken imgeler

Bir semadan yeryüzüne inen melekler gibi

Kanatları kırık şiirin

Tahayyülü bile güzel mutluluğa

Dokunan bir el gibi.

Şairin hüviyeti

Şiirle açılan o devasa o pencere

En güzeli ise ulaşmak Huda’sına duyduğu özlemi

Gideren katre katre

Hıçkıran her nota kucaklarken şiiri…