Bir Demet Umut Ser Önüme Hafız...

Özenli bir demet umut ser önüme, hafız

Kirletilmemiş bir masumiyetle caka sakan

Aşkın hatırına

Hüzün sepetimi de boşalt, hafız

Nazenin yürekte saklı selameti, kerameti de katık eyle

Edimlerde saklı muhafazakâr ruhuma sahip çıkan

Kâinatta sivrilen kötülükleri muhafaza eyle

Sevincim de kursağımda kalmasın keşke

Dikemediğim söküklerimden de çiçekler ör

Şehrin sisli yüreğine konsun martılar

Bir martavalsa mutluluk

Görmezden gel ve uçur beni göğün en tepesine…

Mevsimlerden bahar madem

Kanamasın artık yüreğim ve mabedim

Serpildiğim hayatta gözümü sakındığım kadar

Sehven yenik düşsem de ahvalin nazarında

Katıksız umudumda biriksin gözyaşlarım

Lakin mutluluğa talim edeyim artık

Rengimde ne varsa rengârenk bir dünya hayali ile

Makamım da taşınsın artık hüzün treninden

Firar edeyim de şapkamda saklı kalsın.

İçime esen rüzgârın

Yanık sesinde ağırla beni, hafız

Ağırlığımca altın filan da istemem

Fidelerin dibine sereyim örtümü

Hüzün peçemi da savurayım

Dalga boyunda aşkın

Sefer tasımda saklı tuttuğum neşemi boşaltayım

Aşkın lekesi olsun varsın yağan rahmet

Lekesiz alnımla saf tuttuğum bitimsiz metanet.

Sözcüklerim hayli yorgun

Ruhum ise aralıksız yediğim o vurgun kadar

Talepkâr:

Vurulmuş olsam da yüreğimden

Seken ayaklarında çocuk yanımın

Dillendirdiğimden fazlası saklıdır bohçamda

Azıcık sararmış olsa da teni geçmişin

Geleceğe dokunmak geçen içimden

Anda saklı tuttuğum kadar umudu

Sevincim kimi zaman nedensiz gölgelenen.

Firar ettiğim mi?

Fistan bildiğim imgeler mi?

Serpilen güncemde

İstiflediğimden fazlası yağan tepeme

Aşkın rahmeti iken kılavuz bildiğim

Gül olduğum kadar konuşup da bülbülle

Uçtuğum cennetin hangi kapısında saklıdır sevdiklerim?