Ahiretlikler Arası Telefon Muhabbeti

AHİRETLİKLER  ARASI  TELEFON  MUHABBETİ

Sabahat  Karagöz her  gün  olduğu  gibi sabahleyin  erkenden  kalkmıştı. Elini  yüzünü  yıkayıp mutfağa geçti  ve  kendisine  bir çay  koydu.

Çay  iyice  demlendikten  sonra  evinin  balkonuna  çıkıp  azgın Karadeniz’in  dalgalarını  seyrederken  bir  taraftan da  dün  yapmış  olduğu bir  kalıp üzümlü  keki ve  yedi  poğaçayı mideye  indirip  üzerine  beş  dilim reçelli  ekmek  yedikten  sonra biraz canına  can   damarlarına  kan  gelmişti.

Bir  tencere  zeytinyağlı  yaprak sarmayı da kemal-i  iştihayla  mideye  indirdikten  sonra artık  gözleri  iyice  açılmış  olduğundan akıllı  telefonunu  açıp  dün  yazdığı  yazıya  kimlerin  yorum  yaptığına  bakabilirdi  artık.

Akıllı  telefonunu  açmasıyla  gözleri  yuvalarından  fırladı. Kırk  yaşlarında  bir  herif  ona  ‘’ Teyze  nasılsın?’’ Diye  yazmıştı.

Öfkeden  küplere  binecekti  ama  etrafta  küp  yoktu.  O  sinirle  küp yerine  su  damacanasına  bindi.  Bir  taraftan da  hüngür  hüngür  hüngür  hüngürdüyordu.

Bu  çok  büyük  ve  acı  bir dertti.  Derdini  Ummana  döküp  asumana  inleyerek  biraz  rahatlaması gerekiyordu.

İlk  etapta genç arkadaşı  Sami  Biberoğulları’nı  aramayı  düşündü ama ‘’Bu saatte  onun  poposunda  pireler  pin pon  oynuyordur.’’ Diye  düşünerek  bu  fikrinden  vazgeçti. En  doğrusu ahiretliği  Mücella  Pakdemir’i  aramaktı. Nitekim  öyle  yaptı.

- Aloooooo. Böööööö.  Hüngür  hüngürr.
-Kız  Sabahat  sen  misin?  Ne  oldu sabah  sabah?  Niçin  hüngürdüyorsun?
-Ah  sorma  ahretliğim.  Kırk  yaşında  bir  herif  bana  teyze dedi.
-Aaaaaa.  Bek  sen  hele  edepsize. Eee  sen  n’aaptın?
-Hemen  engelledim.
-Aferin sana.  Böylelerini  çengellemek  lazım zaten.  Hadsiz  terbiyesiz.  İnsan ninesi  yaşındaki  kadına teyze der  mi  hiç?  Yok  ahretliğim  yok.  Nerede  o  eski zarafet  nerede  o  eski  terbiye.. Bak  terbiye  dedim  de...  Ben sana  terbiyeli  işkembe  çorbası  nasıl  yapılır  anlatmış  mıydım?
-Ya  ahiretliğim  terbiyeli  işkembenin  sırası  mı  şimdi?  Adam  bana  Teyze  dedi  diyorum. Hem  onu çengellemedim. Engelledim.
-Aaaah  ahhh.  Bizim  zamanımızda böyle hadsizleri  çengellerlerdi?
-Yaa  evet. Çok  iyi  hatırlıyorum. Cennetmekan  Sultan  Mecit Han zamanına  kadar  hep çengellerlerdi.  Sonra Tanzimat-ı Hayriye  dediler  kaldırdılar  güzelim adetlerimizi.
-Tanzimat  dedin de  Tazminat Davası  açsaydın  keşke.
-Amaaan  kim  uğraşacak  ahiretliğim? Benim  güzelliğimi  ve  gençliğimi  farkedememiş  olmak ona  en büyük  ceza  değil  mi?
-Ay  haklısın  valla  kız.  Güzellik  dedin de.  Ben  gençken  çok  güzeldim  biliyor  musun?  Özellikle  de  Hamid  bayılırdı  bana.
-Hangi  Hamid?  Abdülhak  Hamid  mi?
-O  da  bayılırdı  ama  benim  dediğim  Hamid  bildiğimiz  Sultan  Hamid-i  Sânî ( II. Abdülhamit )
-Ha  haa  haaaaa.  O da  bir şey  mi ahiretliğim?  Rus  Çarı  Petro  niçin  delirdi?
-Deme  kız?  Sen  mi yoksa?
-Ne  sandın.  Adam  bana  olan  aşkından  delirdi  gitti de  adı  tarihte  Deli Petro  olarak  kaldı. Müslüman  olsaydı  fena  adam değildi  aslında  ama ‘’ İmana  gel  ya  kafir!’’ Dedim kabul  etmedi. Sonra  gitti  o  fingirdek  Katerina  ile  evlendi 
- Kız  bize  Müslüman  aşık  oldu  da  ne  oldu? Mesela  Sultan  Hamid... Üstelik  de  bayağı  romantik  adamdı. Hatta  bir gün  hiç  unutmam bana  şu  şiiri  okudu: 

Fâriğ olmam eylesen yüzbin cefâ sevdim seni

Böyle yazmış alnıma kilk-î kazâ sevdim seni

Ben bu sözden dönmezem devreyledikçe  nûh-felek

Şâhid olsun aşkıma arz u semâ sevdim seni

Günümüz  Türkçesiyle...

Yüz bin cefâ etsen vazgeçmem, sevdim seni.

Kaza ve kader kalemi alnıma böyle yazmış; sevdim seni.

Dokuz gök döndükçe bu sözden dönmem: