Symphony No 44 4

gökyüzü bir cerrahın neşteri gibi 

ruhumuzu okşarken

ve

senin resmin korku dolu yerlerdeki gölge

ruhum cesaret dolu sana karşı bir bölge

sana sarıldım senin fotoğrafına öylece

kalp atışını özledim vay dünyanın çarkına 

belki üniversitedeki gibi dillerimiz prangalı

nerede saf hür dillerimiz karışık ve zincirli

ve her koşulda 

konuşma artık biz ölüyüz

yaşayan ölüler

yedi gün senin yasını tuttum 

yanan yüreğimle 

dünyaya hayran kaldım bu büyük tiyatroya

bazılarının öldüğü yer efkar eliyle 

ve diğerlerinin ölümü savaş sebebiyle

öldü isyanlarım sensizlik ateşinde 

sessizce kaybolmaktadır ruhum

ölülerin hastane yataklarından gibi…