Nefessiz Kalmış Ve Ölmüştün

Nefessiz Kalmış Ve Ölmüştün

Kanayan bir yaraysa gönül nasıl iyileşir ve yeniden sevebilir ki?

Sevmek öylesine ucuz mu ki alınıp çalınan mıdır ki?

Ses vermeyen bir sese sevmek aşk dediğimiz sessiz kalabilir mi?

Yıkılmış dört duvarı altında kalmış bir âşık gibiyim anlayacağın

Sen terk ettikten sonra Almira ben böyleyim işte

Sorularım cevapsız cevapların sancılar içinde

Barınağım aşk olsa da sensiz beni korurken

Bir seni mi koruyamadım öylesine çaresiz bıraktım

Ellerimle sende var olanı almadım ki sen gittin

Ben elimde olanın hepsini sana verdim

Kaç kez mezarımı kazdım içine giremedim bilmezsin

Oysa sen kendi mezarını eştin ve içine girdin diri diri

Sana mani olamadım zorlayamadım habersiz girdin içine

Çıkarsam da içinde sen çoktan nefessiz kalmış ve ölmüştün

Peşimde yokluğun ve acılar şimdi nasıl unutacağım

Sana düşmanmışım gibi gidişinin acısını bıraktın bende

Ben bununla nasıl yaşayacağım

Nasıl varacağım kendi cenazeme kabrime

Mehmet Aluç