Kalemin Diyeti

Örtülü ödenek misali ruhumun yorganına eşlik eden gecenin siyahi düşleri bense metazori bir iklim bellerken hayatı ölümsüzlüğe nazire eden dünüme b/akıyorum da sular seller misali sevdiceğim gönlüm yedieminde unutulmuş varlığıma binaen, özlem seriyorum ayaklarına mevsimin ve ölü özneme atıfta bulunuyorum mademki bir b/ölü ikidir yalnızlığım şeceremdeki çentikleri toprağa gömüyorum hani olur da bir gün kavuştuğumda kendime yeni bir çetele tutarım aşkın hünkârı kalemin diyetini ödemek adına boynumun borcu iken kalemin hatıratı dünümden güne uzanan bir yıldızın kuyruğuna basmadığım kadar efkârın yalıttığı o kar yüklü endamlı dağın yamacına sokulduğum gün gibi aşikâr çünkü aşktır benim diğer adım tutamağımsa yüce Huda, iblisi şutlayan yüreğin de manivelası iken yüreğimden dilimden eksik etmediğim her dua…