Kum Saati

Hangi çölün susuzluğu bu ayrılıklar

Kaç şiirin ateşidir şarapla kor tutuşan

Toprağa örtülen sensizlik bu sessizlik

Alış artık, unut yüreğini hançerle

Unut, sesini

Son kez haykır adını

Unut, yık ördüğün duvarları

Geceyi yudumla, gündüzü dağıt

Sarıl günahkâr bedenlere 

Artık başka günlere kaldı aşk

Sigara ve duman ol mehtaba

Artık ağaç ile yaprak gibiyiz

Son mevsimle esen rüzgâra

O ki öyle bir rüzgâr, bir zaman

Nuh’a kurtuluş, bize tufan olmuş

Aşkın çölünde kumlar uçurmuş

Artık çok geç ve karanlık, görmüyoruz

Sesimiz fırtınanın içine karışmış

Biz yok olmuşuz zamanın pençesinde 

Şimdi yaşa ayrılığın arafında 

Yüreğime saplanan bir hançer

Sabır taşına dönüşen kum saati

Rüzgâr uykusuzluğuma serenat 

Artık unut ve küllerini savur denizlere

Gözyaşı dök yüreğini kavuran çöllere 

Bir tutam karanfil, bir gül uzat yabancıya

Unut, aşktan ve ayrılıktan bahis etme 

Artık başka günlere kaldı aşk…