Larmina

Zamandan münezzeh

Korkunun omuzlarından dökülür cesaretin saçları

Soğudukça yetim hayaller üfler  dolunayın süt beyazı

Son noktaya kendini asar sessiz bir harf

Ve biter cümlelerin esmer ayazı

Çözülür renksizliğin dokusu

Pekişen öfkelerin gölgesinde boy verir

İpe sapa gelmez devrimsel anılar

Yüzeye vurur  suyun kalp atışları

Cüssesine tekil çentikler atar sanılar

Kırk altıncı yaşların loş suretinde

Kayboluşların nazarı değer  tüm varoluşlara

Ölü bir dürtüdür artık   geçmiş

Siyahi teselliler sunar  mahvoluşlara

Ömrün taarruzunda

Üvey göçlerin ayaklarını taşırken tarih

Azalır o çok güvenilen rakamların rakımı

Tozuna bandıkça izlek bir koku salar

Aylak sancıların yıkımı

Sürmeli uykularla

Yakarışın kapısını açarken cürümsüz hatalar

Ağızlarda birikir dünyanın hüzün salyası

Kanayan ağaçların iç sesine gölge  olur

Çoğul siyahların isli sayfası

Larmina ile

Gidenin geri gelmediği  meçhul yokuşlarda

Durdukça çatlar susmanın doğurgan atı

Yutar göğün kekremsi sesini

Fersiz yıldızların biatı

.

.

.