Aslında Bir Ütopya İken Aşk...

Nidası asla ve asla duyulmayan bir şarkının cıngılı olmaya aday ve ruhumu özgür ve özgün kılan ufka ve İlahi Aşka olan sadakatimle bir rota izliyorum beni ben kılmaktan dahi bağımsız ve bir nota diliyorum, o saygın sol anahtarından hani, hani: sağ gösterip soluma sadece soluma monte edeceğim bir aşkın aslında bir ütopya olduğunun da bilincinde ve işte savruk yüreğimden, derviş ruhumdan ve serkeş edimlerden çıkıp da yola: şeşi beş bir iklim b/ellediğim kadar da hayatı aşkla ihya olan yüreğim ve aşkla imha ettiğim tüm olumsuz duyguların geride kalan izinde aslında yüreğime ilişen bir rozet gibi ve mademki şiirlerim saf kan sevdamın ve safiyet yüklü varlığımın sökemediğim apoletleri ve işte nezdinde bu dinmeyen sevgimin içime esen yelin uçuşturduğu tülden perdelerini yeminli iken yüreğimin aşka tövbe dediği o minvalde, seken kordan bir kör kurşun misali sehven yenik ve ölü addedilsem bile yazarak ve severek biteviye ve aralıksız doğup da doğurabilmenin de müjdecisi iken sefil yüreğimin hem Kutup Yıldızı olduğum kadar içimdeki cennetin de koruyucu vasıflarında mademki ben bir Gül’üm ve işte eş zamanlı bülbüle meyledip kavuştuğum ve konduğum kadar kalbime ve kendime aşkla ihya olan ölümsüz umudumun ve inancımın nurunda ve narında defalarca b/ölünüp sadece güzellik değin yağan inanç nurunda saklı bir seferi bir Bedevi misali uyuya kaldığım bu hayatın ilk ve de son direktifi iken kutsanan ‘’sev’’ emrinden yola çıkıp da yücelerin yücesi Mevla’ma vardığım kâinatın tek gerçeği iken…

….