Rosa Maria -2-

küllerinden çekmiş sürmelerini

r o s  a   m a r i a

kadim bir ülkenin bağrından esen karayel ve

hançer yarasına sürülen

şifa otlarının kızılı

ey  r o s a  m a r i a 

ey güneşin ay yüzlü

yaban gülü

dudaklarında alevleniyor tarihin inkılapları

yağmuru bile ıslatan gözyaşlarında

göz damlasıyla biriken göller diyarısın

sözlerin dudaklarında yasaklanmış 

ademden

beri kilit vurulmuş diline

sefil dağların kerpiçten 

yamaçlarında

esirsin yüreğinle

harflere dayalı resmiyetler

öncesinden beri

özü güzel sözü güzel r o s a  m a r i a

ya sev beni ya da ferman yaz sürgüne

r o s a  m a r i a

gel kollarıma gel özgürlüğüne

yazayım bağrıma hürriyetini

pusulara ve çarmıhlara inat

yemin olsun bozkırlı atalarıma

adını hür kılmazsam assınlar 

beni darağacına-

-zincirlerini kırmazsam

düşlerine siper olmazsam hançerle beni sende bağrımdan…

-dinle  

sensizlikte

söylenen tüm cümleler beyhude

nuh tufanının martı uğultusunda

fırtınalara savur saçlarını 

saçların ve kirpiklerin 

gizlidir 

rüzgârla savrulan

hazan yapraklarında

tut ellerimden 

hissettir varlığını

ve sen ülkemsin 

ve sen yurdumsun

sil gözyaşlarını

kır zincirlerini

inadına gülümse

seni kalbimin

otağında bekliyorum

ezelden ve vakit öncesinden

seni özlüyorum 

kara çadırları ve 

bozkırı özlediğim gibi

bekliyorum seni  kalbime 

derinden konakladığın günden beri  

r o s a  m a r i a

yüreğimin kor küllerinde 

saklısın alev dudaklarınla

seni sorgulamıyorum 

adını yaşını ve nereli olduğunu

sözü bestesi notaları kadim

olan bir türküsün kulaklarımda

sensiz her yer her yurt

her il her kent bana ırak gurbettir

r o s a  m a r i a….