Biçare

Ey sevgili arşa çıktı figanım

Kar yağsa soğutmaz yandı sol yanım

Adım anılsa da bitti dermanım 

Bastığın yerde toz olayım yeter 

Düştüğüm kuyudan iple alınıp

Yürek surlarından bir an çalınıp

Kirpik kıvrımından aşkla salınıp 

Gözünden bir buse alayım yeter

Kursağımda kalmış sanki bir dâre

Amansız girdapta oldum avâre

Canım ruhuma küs oldu biçâre

Yamacında durup kalayım yeter 

Kurak topraklarda muamma oldum

Dikenli yollarda inan yoruldum

Çölde kum tanesi gibi savruldum 

Senden bir damla su bulayım yeter 

Ruhum mabedinle hep alazlanır

Kabuk bağlamayan yaram tuzlanır

Hicrine müptela ruhum sızlanır

Bir tatlı sözünle güleyim yeter

Şu başıma yağan kar mısın söyle 

Yüreğimi yakan har mısın söyle 

Mahşer aleminde yar mısın söyle

Sevdiğini söyle öleyim yeter 

Bir Elif miktarı bileyim yeter

Elif USTA

@1elif.miktari.siir___