Bu da Başlıksız Olsun

Büyük  bir  profesörü, bir konuşma  yapmak  için  bir  şehre davet  ederler.

Şehrin  sokak  ve  caddeleri  profesörün  resimleri  ve  hangi  gün  nerede  konuşma  yapacağının  ilanlarıyla  süslenir  ve  nihayet  beklenen  gün  gelir  çatar.

Profesör konuşma  yapacağı  sahnedeki kürsüye  gelir  ama  salona  bakınca  sadece  bir  kişinin  gelmiş  olduğunu  görünce ikilemde  kalır. Konuşmasını  bu  bir  kişiye yapmalı  mı  yoksa  çekip  gitmeli midir?

Konuşmayı  yapsa  kendi  ününe,  şanına  bilgisine ihanet  olacaktır.  Tek  bir  kişiye  konuşma  yapacak  adam  mıdır  koskoca  profesör?

Ama  konuşmayı  yapmasa  kendisini  dinlemeye  gelen  adama  saygısızlık  yapmış  olacaktır  oysa  herkese  karşı  çok  saygılı  bir  insandır.

Düşünür  ve  karar  verir:  O  tek  dinleyicisine  soracaktır.  O da  öyle  yapar  ve  sorar.

-Gördüğüm  kadarıyla  sizden  başka  beni  dinlemeye  gelen  olmamış.  Bu  durumda  siz  karar  verin:  Konuşmamı  yapayım mı?  Yapsam  beni  dinler  misiniz*

Adam  cevap  verir:

-Sayın  hocam!  Siz ne  yaparsınız  bilemem  ama  ben  bir  at  bakıcısıyım.  Akşam  olduğu  zaman  ahıra  bir  at  gelse  de  onu  doyururum  yüz  at  gelse  de…

Profesör  mesajı  almıştır.

Başlar  konuşmasını  yapmaya. 

Ama?

Ama  bakar  ki  adamcağız  öylece  dinliyor,  bir  saate  bitireceği konuşmayı  uzatır  da uzatır  ve   üç  saat  konuşur.

Nihayet  konuşması  biter   ve  kendisini  dinleyen  tek  kişi olan  at  bakıcısına  sorar:

-  Nasıl,  beğendin  mi  konuşmayı?