Dante Ve Cehennem

I.  

Şiirlerin derisini yüzdüm,  

—her harf bir çığlık—  

kan mürekkebiyle yazdım:  

"Artık ölüm benim kalemimden dökülecek!"  

II.  

Dante'nin cehennemini  

kendi gözyaşlarında boğdum.  

Beatrice'in meleksi saçlarından  

bir darağacı ördüm!  

III.  

Rimbaud'nun "Sarhoş Gemisi"ni  

lotus bataklığında batırdım.  

Şimdi okyanus,  

dizelerimin girdabında coşuyor...  

IV.  

Ey Rilke!  

Meleğin kanatlarını kırdım,  

şimdi şiirin katedralinde  

sadece benim dualarım yankılanıyor!  

V.  

SON İLAN:  

"Ey ölümsüz güzellik

bu satırlara dokunduğun an,  

ruhun bana rehin kaldı!  

Ya bu karanlıkta yeni bir dil bulacaksın  

ya da dilsiz olacaksın ebediyen..."