Online Üye
Online Ziyaretçi
Ne mi demişti şair?
Düşlerin tekerlek izinde saklı
gerçekler…
Yalnızlığın kutbunda uyuya kalan bir
tanrı misali
Duygularsa ruhun kıvılcımı
Kimine göre isyan
Kimine davetkâr
Hem akıl işi midir yazmak
Beyhude olmadığını bilmek de şiirin
çırpınışlarında
Ve işte kalbin de kanatlandığı
Evren safsata yüklü olsa bile
İnce iştir insan olmak
Bir kuyumcu titizliğinde
Değerlerine sahip çıkmak
Kurallar ve kanunlar:
Elbet başımız gözümüz üstüne
Layığı ile sevenler ve yaşayanlar
Adaletin g/izinde
Meali sevgi iken anlamayanların
Zehirli dilinde saklı
Bir metafor misali
Göçebe mevsimlerin sevdalı dervişi
Hem inanmak da suç/muş
Rabbine sadık bir kul olma yolunda
Hele ki:
Yok mu Allah rızası için sevmek
Zalimin ve tayfası bilmezler ki
Yaşadıkları kadar o derin uykuda
Bir hutbedir ki aşk
Bir coşku kimine göre tuzak
Ama asla yasak
Kılmazken sevmeyi
Ve işte sevilmenin dahi önem arz
etmediği
Kirli bir dünya nasıl da kinli
Avurtları çökük sen yaşlı dünya
Ve sen, ey sefil beşer
Bırak da çekeyim acılarımı
Bırak da üstüne çizgi çizeyim dünün
Makbul olanla iştigalim ben
Rotam
Ruhum
Ve işte bilançom
Daha da yazacağım çok şey var
Sense zulmünle istiflediğin kadar
Bil ki hoş görmem
Bil ki haz etmem ben yalandan riyadan
Zemheride de açarım
Çölde de
Dikenlerimi ayrı severim
Ve tüm işim gücüm kendimle
Zafiyet bilir kimisi
Bense afiyetle kucaklarım hem ömrü
hem bilinmezi
Sen de insan olsaydın keşke
Metruk sözcüklerden değil
Hain ve de ısırgan hiç değil
Ama insanoğlu çiğ süt emmiş
Kimisi ise sofrasına oturduğuna
ihanet etmiş
Bil ki:
Şanımla haysiyetimle yaşamakta ve
yazmaktayım
Öncelikle insanlığın kitabını
Şerrindense kötülerin
Sadece Rabbime sığınırım
Ne ön yargı ne gıybet ne haset
İşim olmadığı kadar umutla uçarım
Hem bir Yıldız hem de rüzgârım
Vakur ve ulaşılmaz
Kalemim şahsıma münhasır
Parlayan gözlerim
Sevginin ve dostun da yolunu
g/özlerim
Lafügüzaf
Aşk ekip huzur biçerim
Sanma ki kurda kuşa yem olurum
Bir âşık ki içimde çağlayan
Ağladığım kadar da insanım
Ne dilimde ne yüreğimde yoktur asla
yalan